สวัสดีครับ

















เป็นครั้งที่สองที่ได้มาเหยียบประเทศนี้ครับ




ครั้งแรกในฐานะของประเทศราชของอังกฤษ




ครั้งนี้ในฐานะประเทศราชจีน : )






..... เป็นครั้งที่น่าจะเป็นการเดินทางมาฮ่องกงที่สั้นที่สุดแต่มีสาระที่สุดครับ



คือมาทั้งสิ้นทั้งหมดเป็นเวลา 48 ชั่วโมง



แต่ได้พบคนที่สามารถให้สาระและความรู้มากมายเกินกว่าใช้เวลาหนึ่งเดือนกับคนทั่วไป : )








แต่วันนี้คงไม่พูดถึงความรู้เหล่านี้หรอกครับ .... ฟังไปคงไม่เชื่อกันครับ



ไว้เวลาผ่านไปมากๆแล้วผมจะเล่าให้ฟังครับ : )




ผมใช้เวลาไม่นานนักในการมองอะไรต่างๆข้างทางในเวลา 48 ชั่วโมงนี้





ประเทศที่สุกงอมในวัฒนธรรมการใช้เงินของคนชั้นกลาง ( อย่างที่คนไทยกำลังใกล้จะเป็น )




ประเทศที่คนเลิกที่จะสนใจวัตถุทางใจไปหมดแล้ว ... เหลือเพียงค่าของเงิน




ทุกอย่างกลายเป็นความสุขทางวัตถุจนผมแทบอ้วกออกมาเมื่อเห็นทั้งประเทศตั้งอยู่กับความศิวิไลซ์จอมปลอม




ที่ๆคู่หนุ่มสาวไปเลือกซื้อคอนโดที่ดีและแพงที่สุด ... ไปถ่ายรูปวิวาห์


ที่ที่มีร้านฟิตเนสเปิดขึ้นเป็นดอกเห็ด ... ตั้งอยู่ข้างๆร้านเป็ดย่าง



เห็นร้านแฟชั่นอิตาลีตั้งอยู่กับสตาร์บัคส์กับเด็กมัธยมปลายฮ่องกง




เหมือนกับเห็นเด็กนานาชาติเดินในเอ็มโพเรี่ยมอย่างไรอย่างนั้นครับ











ไม่รู้สิครับ .... โลกของเรายืนอยู่บนคนละมุมมอง ....




ใครๆก็มองอะไรต่างกัน






แต่ผมมองฮ่องกงว่า ..... เป็นประเทศที่เหมือนตึกตั้งบนตะเกียบครับ : )




...................................................................


Sawasdee krub






I'm so sorry that I don't have much time for a diary today.




All my time was to spend on the "Thai" section which I considered higher priority.



Anyway, Here is what I can sum all the thing I wrote in Thai.




Hongkong is a land where people are totally consumed by comsumerism.


From starbucks to fitness, from cool Italian fashion to American corporation building in the heart of Hongkong.


It's like a building built on a thin wooden chopstick.


One day, it'll break.








ปล.จะมาบอกว่าจะมีผู้แทนมาเขียนให้ครับในช่วงนี้จนถึงวันที่สิบหก ... ส่วนวันที่สิบสามนี้เป็นหน้าที่ผมครับ
ปล2.ขอบคุณคนเมื่อวานครับที่มาเขียนไดอารี่ให้ ... http://philosophie.diaryis.com ... แนะนำให้อ่านครับ ... ส่วนคนเขียนเอง ... อยากจะบอกว่าไม่ว่าชื่ออะไรมันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ... คนเราไม่จำกันแค่เพียงชื่อหรือแซ่หรอก ... หากแต่เป็นความคิดและการกระทำ ... ส่วนไดอารี่นั้น ... ไม่ได้ทำลายหรอก ... เธอเขียนดีแล้วล่ะ ... ขอบคุณมากนะ ........ ซอล
ปล3.หนังสือ Sophie's world สนุกมากครับ : )
ปล4.พรุ่งนี้ไปเซี้ยงไห้ครับ .... ตอนเย็น ... ส่วนเช้าๆจะหาเวลาเดินถ่ายรูปครับ
ปล5.เรียนคุณกะปอมครับ ... ไดอารี่ของวันก่อนนั้นในเรื่องคือปี 1950 ครับ ... หากแต่เป็นการซ้อม Run throught บท และทำ Blocking ครับ ... เลยยังไม่ได้จัดฉากแต่งตัวอย่างสมบูรณ์ครับ ... ต้องขออภัยด้วยครับหากไม่ได้อธิบายไว้ ณ ไดอารี่ครับ : )
ปล6.วันนี้ดูการ์ตูนฝรั่งเศษเรื่องนึงครับ ... สนุกมากครับ ... เรื่องเกี่ยวกับกลาสีจอมโจรชื่อ คอร์โต้ มัลเทเซ่ ( Corto Maltese ) กับเพื่อนชื่อ ราสปูติน ผู้พยายามขโมยรถไฟขนทองจากพวก รัซเซียขาว ( ที่ภักดีกับกษัตริย์ ) และพวกสายลับจีน ... เรื่องหักเหลี่ยมซ่อนมุมเล่นแง่เงื่อนมันมากๆครับ : )
ปล7.รูปครับ ... วันนี้อาจจะเป็นวันเดียวหรือสองวันในรอบปีที่ลงรูปครอบครัวครับ ... เพราะเป็นวันเกิดพี่สาวเลยลงครับ



ครั้งแรกกับสนามบินใหม่ฮ่องกงครับ ... ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากคืนสู่ประเทศจีนแล้ว ฮ่องกงดูสะอาดขึ้นมากครับ



แต่ก็ยังคงมีกลิ่นอายของความเป็นฮ่องกงแบบในหนังของหว่อง การ์ ไว กระมั้งครับ



แต่วัฒนธรรมใหม่ๆก็เข้ามาไม่หยุดยั้งครับ



คนชั้นกลางมีพลังในการซื้อสูงมากจนน่าใจหายครับ



พี่ชายของผมกับวันหนึ่งวันครับ ...



ชาวฮ่องกงเคยว่ายน้ำเล่นหรือเปล่าครับ ? ... ( ขอ อณุญาติครับ ... ใครก็ได้เตือนผมทีครับว่าวันที่ 17 จะต้องเขียนเรื่อง นับเลขสาวเชียร์เบียร์ ... ช่วยเตือนแค่นี้ล่ะครับ .. ขอบคุณครับ )



เป็นอะไรที่แปลกไปมากๆครับจากคราวที่แล้วที่มา



คนหนึ่งคนที่น่านับถือในช่วงสี่สิบแปดชั่วโมงนี้ครับ ... คนไทยคงไม่รู้จักกันมากมั้งครับ ... หากแต่ใครที่เป็นแฟนหนังจีนคงจะรู้จักกันครับ ... อาจารย์ของผู้กำกับอย่าง จอห์น วู ......... คุณฉีเคอะ ครับ : )



วันนี้ที่ไดนั่งคุยด้วยกับคุณฉีเคอะ คณพ่อ คุณลุงเจ้าของบริษัท Golden Harvest อันโด่งดังในอดีต คุณรีเบ็คก้าลูกสาว และคุณธี หนึ่งในผู้บริหารงานของโรงหนังเครือเมเจอร์และอีจีวี .... ผมเข้าใจมากขึ้นครับว่าภาพยนต์สำหรับคนหลายคนมันแตกต่างกัน .... ต่างมุมมองและความคิด .... หากแต่สิ่งนึงที่ทุกคนมีร่วมกันคือความรักในภาพยนต์ครับ ... ไม่จำกัดเชื้อชาติหรือภาษาหรือวัฒนธรรม ... ภาพยนต์คือสื่อที่จรรโลงเราและโลกของเรา ... เล่าผ่านภาพและเสียงและสอนให้เราได้รับรู้ในสิ่งต่างๆครับ : )



คุณพ่อกับอีกหนึ่งวันที่ได้เจอลูก ... นานๆทีจะได้ถ่ายรูปพ่อของตัวเองครับ ... หลังจากที่กอล์ฟบอกผมว่าเค้าอยากจะมีเวลาอยู่กับพ่อให้ได้มากกว่านี้ ... ผมเองก็รู้สึกว่าถึงวันนี้โอกาสที่จะได้อยู่กับพ่อมีน้อยเหลือเกินครับ .... ห้าวันนี้ผมก้คงใช้เวลาอยู่กับพ่อ ( และไถเงินพ่อ ) นั่นแหล่ะครับ : )



ถ้าจะถามว่าความรักในภาพยนต์ของผมมาจากใคร ... ก็คงเป็นคนนี้มั้งครับ : )



วันนี้ได้เจอกับชายที่หาญกล้าลุกขึ้นมาด่ารัฐบาลอย่างเปิดเผยจนแถบจะโดนฟ้องล้มละลายอยู่แล้วครับ ... คำแรกที่ผมได้ยินจากคุณสนธิคือ "สู้ครับพี่ ... ยังไงผมก็ต้องสู้" .... ( ขอ อณุญาติไม่อธิบายต่อครับ ... กลัวจะเป็นซ้อแปดครับ ) : )



ถ้าจะมีใครที่สามารถก้าวขึ้นไปทำงานแทนที่พ่อของผมได้ ... ก็คงจะไม่พ้นพี่สาวของผมหรอกครับ ... ในชีวิตของผมจะมีคนอยู่สองคนที่สามารถขอกให้ผมทำอะไรก็ได้ ... และผมก็จะทำตามโดยทันที ... คนแรกคือแม่ ... อีกคนนึงคือพี่สาวคนนี้ครับ ... วันนี้ก็เป็นวันเกิดของพี่สาวผมครบอายุ 21 ปี ... อยากจะขอให้พี่สาวผมได้ทำในสิ่งที่เค้ารักที่จะทำจริงๆ .... อยากให้เค้าทำหนังสั้นดีๆให้ผมดูอีก (ผมขอย้ำครับ ... หนังสั้นของพี่สาวผมสนุกกว่าของผมหลายสิบเท่าตัวครับ ) ... อยากให้พี่สาวผมหายป่วยใข้ อยากให้พี่สาวผมสวยเสมอ ( ซึ่งโดยปกติผมก็ไม่เคยเห็นว่าเค้าสวย ... แต่คนอื่นเค้าบอกกันหมดว่าสวยครับ ... สงสัยคงโตมาด้วยกันครับ ... เลยไม่เห็นตรงจุดนี้ครับ ) .... อยากจะบอกว่าผมรักพี่สาว ... แต่ผมขี้เกียจโดนปลุกโดยพี่สาวครับ ... ฮา : )



ว่าแล้วไปเดินทางต่อดีกว่าครับ ... ชีวิตนี้ยังมีอะไรน่าดูอีกเยอะครับ : )


ปล8.เพลงครับ ... วันนี้ไม่มีพลงลงเพราะเอาเครื่องพกพา Laptop มาครับ ... เลยย้อนอดีตลงเพลงเก่าที่ชอบฟังตอนบอกรักใครไม่สมหวังครับ ( แต่ยังไม่ได้ไปบอกรักสาวหมวยที่ไหนในประเทศนี้นะครับ !!! ) ... เพลง Something about us โดย Daft Punk อัลบั้ม Discovery ครับ เป็นเพลงที่ไม่ค่อยดังมากนักเทียบกับเพลงอมตะของวงอย่าง One more time หรือ Aerodynamic หรือไม่ก็ Harder Better faster stronger ... แต่เพลงนี้มีความหมายและดนตรีที่กินลึกเข้าไปถึงเส้นเลือดหัวใจดีครับ ... ฟังแล้วเหมือนมีมีดมาบาดเส้นเลือดใหญ่ขาดไปเป็นทางยาวครับ : )




















ขอบคุณครับ สวัสดีครับ
^^
000038
13 ต.ค. 2548 เวลา 02:13 น.
>< น่าอิจฉา......

อวยพระน่ารักจังค่ะ

: )

-------------
ขอให้พี่สาวพี่ยังคงสติวสวยนะคะ

(ยืนยันได้ว่าสวยจริงๆค่ะ)

^^
000038
13 ต.ค. 2548 เวลา 02:35 น.
พูดถึงสตาร์บั๊คส์แล้ว ที่เมืองไทยก็มีให้เห็นอยู่ทุกที่เหมือนกัน

เดี๋ยวนี้อะไรๆ ดูจะเป็นวัตถุนิยมไปซะหมด ประเทศที่ยังคงค่าด้านวัฒนธรรมไปพร้อมๆกับความเจริญได้มีน้อยมาก ซึ่งไม่น่าแปลกใจเลยเพราะว่าทั้งสองสิ่งดูเหมือนไปด้วยกันไมได้

พี่สาวคุณอายุ 21
คุณเด็กกว่าที่เราคิดไว้มากเลยแต่ความคิดความอ่านนี่เป็นผู้ใหญ่จังค่ะ

ป.ล. ชอบสนามบินฮ่องกง สวยๆ
001775
13 ต.ค. 2548 เวลา 02:38 น.
ถ่ายรูปได้สวยจัง
ดูแล้วอยากไปเที่ยวบ้างอ่ะ
000561
13 ต.ค. 2548 เวลา 02:58 น.
หา? คนนั้นพ่อนายเหรอ
.
.
.
เราดูรูปในไดนายมานานแล้ว
.
.
ที่เม้นวันนี้ไม่ใช่เพราะ พ่อของนาย
หรือ ตัวนาย
แค่
.
..
.สังคมแบบที่นายมอง
.
มันก็คงคล้ายๆกับที่เรามองมั้ง
.
.
..
.โชคดี
ระวังไข้หวัดนก
...555
000580
13 ต.ค. 2548 เวลา 03:01 น.
วันนี้อดัมอบอุ่น
:)
gdmn*
13 ต.ค. 2548 เวลา 03:08 น.
ผมว่าคงเป็นห้าวันที่อบอุ่นและมีความสุขกันพอดูเลยนะครับเนี่ย

ขอให้สนุกและใช้เวลาอยู่กับท่านพ่อมากๆนะครับ

^_^
000172
13 ต.ค. 2548 เวลา 03:19 น.
อ่อ แล้วก้อ สาวหมวยที่นั่นไม่น่ารักรึไงครับ ถึงไม่ได้บอกรักสักทีน่ะ
000172
13 ต.ค. 2548 เวลา 03:20 น.
เมื่อไร???

เมืองไทยจะสะอาด

เหมือนฮ่องกงน่ะ

*********************

จะมีไหมน่ะวันนั้น
002369
13 ต.ค. 2548 เวลา 03:48 น.
พิมพ์ เกิน

อวยพร* ค่ะ ^^"

---------
วันนี้พี่เราอบอุ่น ><"

-------------
รูปหายากจริงๆค่ะ หุหุ : )
000038
13 ต.ค. 2548 เวลา 04:06 น.
สุขสันต์วันเิกดให้พี่สาวคุณด้วยนะค่ะ ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ได้อยู่กับครอบครัวแต่ก็มีความสุขนะค่ะ คิดถึงช่วงวันเวลาวัยเด็กนะค่ะ ที่เราอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา แต่ต่างคนก็มีหนทางที่ต้องไปต่างกันนะค่ะ รูปสวยค่ะ
001090
13 ต.ค. 2548 เวลา 04:32 น.
^^

HBD พี่สาวพี่อดัมด้วยค่ะ

หนังที่พี่สาวพี่ทำ สนุกดีค่ะ[[ แอบไปดูมา ]]

000051
13 ต.ค. 2548 เวลา 06:26 น.
ไว้เวลาผ่านไปมากๆแล้วผมจะเล่าให้ฟังครับ

ไมต้องผ่านไปมากๆๆด้วยอ่ะ
มันรวมถึงเรื่องสาวเชียร์เบียร์ด้วยป่าวอ่ะ

สุขสันต์วันเกิดพี่สาวค่ะ
000036
13 ต.ค. 2548 เวลา 06:47 น.
อยากดูหนังของคุณพ่ออีกคร้าบ....
000033
13 ต.ค. 2548 เวลา 07:44 น.
"ชีวิตนี้ยังมีอะไรน่าดูอีกเยอะ"

ฉันชอบประโยคนี้ของคุณจัง
Squre-icon
13 ต.ค. 2548 เวลา 08:41 น.
เน้น ไถตังพ่อป่าวอดัม เหอๆ
000048
13 ต.ค. 2548 เวลา 09:14 น.
เตือนคับ

ว่าวันที่ 17 จะต้องเขียนเรื่อง นับเลขสาวเชียร์เบียร์

ผมแอบรู้จักด้วยแฮะ ฉีเคอะ เวลาดูหนังจีน ของหลิวเต๋อหัว หรือเฉินหลงนี่แหล่ะ เคยได้ยินชื่อบ่อยๆ

birth day เผื่อพี่สาวด้วยคับ

ปล.ผมก็ว่าพี่สาวคุณสวยอ่ะ ><"
001846
13 ต.ค. 2548 เวลา 09:23 น.
แต่ปุ้มชอบนะ .. คือ เค้าเป็นเมืองที่มีพื้นที่จำกัด แต่เค้าก้อพัฒนาแบบ เรียกว่าใช้ทุกตารางนิ้วซะคุ้มค่า .. บางอย่าง กรุงเทพยังสู้ไม่ได้เลย : (
001328
13 ต.ค. 2548 เวลา 09:36 น.
วันนี้ไดนายอุ่นเป็นพิเศษ
ZAX
13 ต.ค. 2548 เวลา 10:12 น.
เค้าว่ามุมมองที่ดีของแต่ละคนมาจากแบบพิมพ์ที่ดี ขอให้ครอบครัวอดัมทำอะไรดีๆให้เราได้มองถึงตัวตนของเรามากขึ้นนะ
ไปฮ่องกง ได้อะไรเยอะเลยเนอะ เห็นด้วยกับที่อดัมบอกว่า รอให้มันผ่านไปสักระยะแล้วจะค่อยๆบอกเรื่องราวต่างๆ
เพราะว่าข้อมูลที่เราได้รับ บางทีมันยังปนๆกับอารมณ์อยู่ ข้อมูลที่สร้างสรรค์มันก็ต้องใช้เวลาให้มันผลิดอก ออกผลเนอะ
เพื่อนๆที่ทำงานฝากชมว่า อดัมถ่ายรูปแสงเต็มดี
พี่สาวดูเป็นผู้ใหญ่จัง มาดดูดีมากๆ สวยๆ
อืม ได้ฟังเสียงอดัมแล้ว มันทำให้นึกภาพในจินตนาการเปลี่ยนไป อ่า จูหมายถึงอดัมในความคิดอ่ะนะ โทษทีถ้าบอกแล้วไม่ชอบใจ เราไม่เคยเจอกัน เลยนึกอิมเมจไปตามที่ได้อ่านไดอ่ะ อย่าถือสานะ
ติดตามงานเขียนไดอารี่อดัมอยู่นะ
มิสๆ

001526
13 ต.ค. 2548 เวลา 10:23 น.
ตอนนี้รอดูหนังของ ท่านอยู่อ่ะคะ
000101
13 ต.ค. 2548 เวลา 10:34 น.
ชอบจัง daft punk

เป็นหนังสือที่ดีมากๆ นะ โซฟีกับฮิลเด้
ขึ้นลิสต์อันดับหนึ่งส่วนตัวเลยฮะ
ตอนจบสุดยอด ๆๆ อ่านจบยังฮะ


แต่ชีวิตเราตอนนี้มันอยู่บนขนนุ่มของกระต่ายซะแล้ว แย่จริง


Squre-icon
13 ต.ค. 2548 เวลา 12:42 น.
ชีวิตในสมัยนี้
ก็มีแต่ละมุมมองกันไป
แต่ค่าของเงินมันสูงมากขึ้นเรื่อยๆ
เพราะปัจจุบันก็เริ่มซื้อคนได้บ้างแล้ว


ขอให้มีความสุขในทางเดินทางคะ

000520
13 ต.ค. 2548 เวลา 13:18 น.
ผมถือว่าผมก็โชคดีนะครับ

ที่เคยมีโอกาสได้เจอตัวเป็นๆของท่าน

ซึ่งเป้นพ่อของคุณที่กองถ่ายนเรศวร
000994
13 ต.ค. 2548 เวลา 13:55 น.
ดีจังค่ะ..
000408
13 ต.ค. 2548 เวลา 14:03 น.
พี่สาวสวย .. จริงๆฮะ

"คำแรกที่ผมได้ยินจากคุณสนธิคือ "สู้ครับพี่ ... ยังไงผมก็ต้องสู้" "
ดีใจจังที่ได้อ่านข้อความนี้
000351
nui
13 ต.ค. 2548 เวลา 14:40 น.
:)
000421
13 ต.ค. 2548 เวลา 16:00 น.
ยังไม่เคยไปฮ่องกงเลยค่ะ :)

sometime we question ourselves... what is civilization? :)

well.... ^-^
000569
13 ต.ค. 2548 เวลา 16:22 น.
พี่อดัม เตือนน นน น !!!!

วันที่ ๑๗ เขียนเรื่อง นับเขสาวเชียร์เบียร์ด้วย ห้ามลืมมมม !!~

( คิดซะว่ามิ้นท์มาแปะ โพสอิทเอาไว้นะ ๕๕๕ )

คงจะจริงอะพี่อดัมที่โตมาด้วยกันแล้วมักจะไม่เห้นความดีของกันและกัน ๕๕ มันคงกลายเป็นความเคยชินไรงี้อะ

ปล. แอบสงสัยมานาน วันนี้กระจ่างซะที แหะๆ ใช่จริงๆด้วย รอดูหนังคุณพ่อพี่อดัมอยู่ค่ะ ฟอร์มยักษ์ ^^

ปปล. ตึกบนตะเกียบ มันก้มีโอกาสหล่นตุ๊บเยอะอะจิพี่อดัม
000838
13 ต.ค. 2548 เวลา 17:14 น.
อยากดูรูปพี่ดำมี่

ลงไดตัวเองมั่งอ่ะ

*
*

ขอสักวันนึง
000512
13 ต.ค. 2548 เวลา 18:30 น.
- ไปไม่ชวน
ฮร่าๆ

- พี่เมี่ยงไปด้วยหรอ ??
- โอ้ววว
ไม่เหนพี่สาวตั้งนาน
สวยขึ้นเยอะเลย
(เหมือนน้อง)
๕๕๕+
- ไปและ
อย่าลืมซื้อของมาฝากนู๋ด้วยเน้อ !!


++ OnchonZ ++
13 ต.ค. 2548 เวลา 18:45 น.
รู้สึกได้ถึงไออุ่นๆ ของคำว่าครอบครัวจริงๆ เลยค่ะ..

ปล.พี่สาวสวยค่ะ..ชื่นชมจากใจ..
000825
13 ต.ค. 2548 เวลา 21:34 น.
รูปเฉียบคมเหมือนเดิมนะคะ

ขอปลื้มท่านสุภาพบุรุษทั้งสองท่าน

อย่างสุดซึ้ง จริงๆค่ะ...
002228
13 ต.ค. 2548 เวลา 21:51 น.
^^
ดินสอสีไม้
13 ต.ค. 2548 เวลา 21:52 น.
ไม่อยากจะเชื่อเลย เราอายุเท่าพี่สาวคุณอดัมเหรอนี่ แถมเกิดห่างกันวันเดียว!! โอ้ ขอปลื้มแบบ ปลื้มดาราหน่อยนะคะ :D

ปล จากในรูป ฉันว่าสวยนะ :)

ปล 2 วันที่ 17 จะต้องเขียนเรื่อง นับเลขสาวเชียร์เบียร์ นะคะ อย่าลืม :D
000349
13 ต.ค. 2548 เวลา 22:13 น.
รอวันกลับคะ

เดวตามหมวกแดงมาอัพให้นะคะ

ขอบคุณคะ สวัสดีคะ
000017
13 ต.ค. 2548 เวลา 23:22 น.
HBD คุณพี่สาว อดัมนะคะ
ขอให้หายป่วยเร็วๆ
สุขภาพแข็งแรง

ขอให้ ท่านมุ้ย สุขภาพแข็งแรงเช่นกันนะคะ

ดูรูปแล้ว ดูอบอุ่นดีคะ
000541
13 ต.ค. 2548 เวลา 23:37 น.
เป็นบรรยากาศและแง่มุมอีกมุมหนึ่ง...ที่ได้รับมาใหม่...ทำให้ต้องรู้เลยว่า การจะเริ่มงานที่ฮ่องกงสิ้นปีนี้ หรือ ต้นปีหน้า ต้องเตรียมตัวอย่างหนัก...ถ่ายรูปสวยมากค่ะ
001087
13 ต.ค. 2548 เวลา 23:49 น.
เดินทางโดยสวัสดิภาพฮะ

นึกถึงฮ่องกง อยากกิน เป็ดย่างงงง

^^


001333
14 ต.ค. 2548 เวลา 01:32 น.
^^

ฝากแฟนคุณหมวกแดงไปเตือนแล้วนะคะ

แล้วคุณหมวกแดงก็ไม่มา

------------
ป.ล. เห็นบอกคุยงานดึกอ่ะค่ะ ^^"
000038
14 ต.ค. 2548 เวลา 03:28 น.
ช่วยเก็บมีดดีๆด้วยคับ
โดนบาดเข้าอีกคนเหมือนกัน
เพลงนี้

ขอให้พี่สาวสุขภาพแข็งแรงคับ
000537
14 ต.ค. 2548 เวลา 04:43 น.
ฮืมตามมาอ่านค่ะ...เห็นรูปกับเห็นคำ..
โอเคค่ะขอให้พี่สาวคุณมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงนะค่ะ โย้วๆๆ
000395
14 ต.ค. 2548 เวลา 08:12 น.
"ประเทศที่เหมือนตึกตั้งบนตะเกียบ"

ชอบคำนี้ค่ะ

เป็นคนหนึ่งที่อยู่บนตึกของประเทศสารขัณฑ์นี้ เพิ่งขึ้นมาได้ไม่นาน แต่ก็ไม่อยากอยู่แล้ว

the more i know, the more i see how shallow it all is. *grin*

god bless you & your adorable family kha'.
000914
14 ต.ค. 2548 เวลา 10:53 น.
b*day ค่ะ
000015
14 ต.ค. 2548 เวลา 12:42 น.
อุ๊ย..........ย
อิจฉา
อยากไปมั่งจังเลยคร่ะ
002606
>
14 ต.ค. 2548 เวลา 13:14 น.
และแล้วก็ค้นพบ คนพิเศษ และครอบครัว ตรงนี้อีกคนแล้ว

เว็บไซด์นี้ ช่างเป็นที่รวมของคนพิเศษไว้มากมายเหลือเกิน

ขอขอบคุณ คุณฮันท์ จริงๆค่ะ

ชื่นชมกับความสามารถกับคนเก่งอายุน้อยคนนี้ด้วยอีกคนน่ะค่ะ
001855
14 ต.ค. 2548 เวลา 19:43 น.
hbd ur sis na ka
000261
14 ต.ค. 2548 เวลา 19:50 น.
ความเปลี่ยนแปลงมักมีให้เห็นอยู่เสมอคะ ไม่ว่าโลกเราจะหยุดนิ่งหรือไม่ก้อตาม เพราะทุกย่างก้าวของเทคโนโลยียังไม่เคยหยุดยั้ง นับประสาอะไรกับวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อมรอบ ๆ ตัว มันก้อต้องดิ้นตามกันไปหมด

เห็นหน้าคุณพ่อคุณแล้ว รู้สึกคุ้นหน้ายังไงไม่รู้นะ แต่ไงเห็นความรักที่ลูกมีต่อพ่อแล้วก้อรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าจะลงท้ายด้วยคำว่า "ไถเงินพ่อ" ก้อตามเถอะ แต่ความสำนึกในคำว่า "ลูก" ยังคงมีเสมอ จริงไหม๊คะ...


รักคุณพ่อให้มาก ๆ คะ ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อและแม่แน่นอน !!!

000890
14 ต.ค. 2548 เวลา 20:12 น.
"ประเทศที่คนเลิกที่จะสนใจวัตถุทางใจไปหมดแล้ว ... เหลือเพียงค่าของเงิน"

อ่านแล้วใจหายนะครับ..

ประเทศไทยคงจะเจริญรอยตามเค้าอีกไม่นาน...

เราควรจะปรับตัวให้เข้าสังคม หรือว่าควรเลือกทางที่ควร ดี
000516
14 ต.ค. 2548 เวลา 21:18 น.
สำหรับเม้นท์ข้างบนน่ะค่ะ

คุ้นหน้าแน่ค่ะ เพราะนั่น ท่านมุ้ยค่ะ
001855
14 ต.ค. 2548 เวลา 21:19 น.
ผมชอบที่โลกมันหมุนเร็วเช่นนี้
ที่โลกตะวันตกมาบรรจบกับโลกตะวันออก
กันได้อย่างลงตัว เช่นที่ฮ่องกง

แต่เคยได้ยินฝรั่งที่หลงรักกรุงเทพฯ
บอกว่า เมืองไทย น่าสนุกกว่าฮ่องกง
ตรงที่มันยังมีความเป็นตะวันออกมากกว่า
รวมทั้ง เรื่องของไสยศาสตร์
และความเชื่องมงายของคนไทยด้วย

ไม่อาจทราบได้
ว่าเราควรจะภาคภูมิใจดีหรือเปล่า?
000405
14 ต.ค. 2548 เวลา 21:20 น.
คุณพูดซะจนมองเห็นภาพเลยนะคะ

"ประเทศที่ตั้งอยู่บนตะเกียบ"

^__^" 55+

มันก็จริงๆนั้นแหละคะ

ตึกรามบ้านช่องเริ่มจะเหมือนกันหมดสำหรับกลุ่มชนปานกลางถึงชั้นต่ำ "อพาร์เมนท์สูงๆ" ดูเหมือนกับจะเป็นคำตอบของชุมชนในประเทศผืนแผ่นดินใหญ่นะคะ

ปล พี่สาวของคุณดูมีเสน่ห์จังคะ

ฉันก็ไม่ชอบให้หม่ามี้มาปลุกตอนเช้าๆเหมือนกัน ฮาๆ*

ปล2 ไม่อยากเป็นซ้อแปดหรอคะ งั้นซ้อก้าวละคะ สนไหมคะ อิอิ*
002365
15 ต.ค. 2548 เวลา 00:03 น.
โลกใบกลมๆหมุนอยู่เสมอ แล้วใยสิ่งต่างๆจะไม่เปลี่ยนไปคามกาลเวลา โลกนี้ยังมีอะไรแปลกๆอีกเยอะน้าเราว่า บางทีบางสิ่งบางอย่างก็มีขึ้นเพื่อจะให้เราหาคำตอบ แต่บางทีบางอย่างก็ไม่ต้องการคำตอบ ไม่รู้สิ คงต้องปล่อยให้มันเป็นไป

นานๆได้เจอกันทีครอบครัว แต่ก็มีความสุขกันดีนะคะ

ก็วันเกิดพี่สาว จะอวยพรแล้วกัน ขอให้ประสบความสำเร็จและได้ก้าวเดินไปเท่าที่หัวใจเรียกร้องค่ะ

ถ้าวันนี้ได้สิ่งดีๆมาเป็นประสบการณ์ที่หาค่าไม่ได้ เก็บมันไว้และเอาไปใช้ให้ได้มากที่สุดนะคะ เราเชื่อว่าอดัมทำได้อยู่แล้ว
000412
15 ต.ค. 2548 เวลา 00:47 น.
ความคิดเทอดีนะ รู้สึกว่ามองโลกทะลุดี

จะแวะมาบ่อยๆนะ ^^

แฮปปี้เบิร์ธเดย์ พี่สาวด้วย

(พี่สาวสวยเจงๆนะ)
001950
15 ต.ค. 2548 เวลา 01:20 น.
สวัสดีค่ะ เราเปนแค่คนผ่านมาเจอแล้วอ่านดู อยากบอกว่าเรารุจักประเทศนึงที่ทั้งวัฒนธรรมและเทคโนไปด้วยกันได
เพราะเราอ่านเจอความเหนของคุน Blue day เราว่าญี่ปุ่นอะ มีทั้งวัฒนธรรมที่คงรักษาไว้ คิดดูซิ เค้าแต่งกิโมโนกันเดินไปมาคนก็มองว่า
เฉยๆไม่มีไร แต่ถ้าเราแต่งชุดไทยเดินดิ เค้าคงหาว่าเราบ้า แ้ววัยรุ่นไทยก้ไม่นิยมแต่งชุดไทยเหมือนของญี่ปุ่น
เราอยากไห้ประเพนีไทยเปนที่ยอมรับไนสังคมมากกว่านี้ ให้เทดโนโลยีกะวัฒนธรรมเจริญไปพร้อมกันอ่ะค่ะ
คนฮ่องกง
15 ม.ค. 2551 เวลา 22:37 น.
That saves me. Thanks for being so senslbie!
Gorila
21 มี.ค. 2555 เวลา 00:07 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic